Spaghetti western

Spaghetti Western, znany także jako Italo-Western, Eurowestern albo macaroni western, jest potoczną nazwą rodzaju westernu, który wyklarował się w latach 60′ XX wieku we Włoszech i Hiszpanii. Jego prekursorem jest Sergio Leone, którego filmy w tym unikatowym stylu z połowy lat 60′ osiągnęły z międzynarodowy kasowy sukces.

spaghetti_western

Bohaterowie spaghetti westernu

 

Filmy z tego nurtu pierwotnie wydawane były w języku włoskim, jednak ze względu na fakt, że w większości filmów występowała międzynarodowa i wielojęzyczna obsada, stosowano w nich dubbing. Typowy spaghetti western był reżyserowany przez włoskiego reżysera, włosko-hiszpański sztab techniczny, a aktorami byli Włosi, Hiszpanie, Niemcy i Amerykanie, czasami z zanikającą gwiazdą Hollywoodu, a innym razem ze wschodzącą – tutaj za przykład może posłużyć młody Clint Eastwood w trzech słynnych filmach Sergio Leone.

Ponad sześćset europejskich westernów zostało wyprodukowanych od 1960 do 1980 roku. Najbardziej znane z nich zostały wyreżyserowane przez Sergio Leone i udźwiękowione przez Ennio Morricone: Dolarowa trylogia („Dollars Trilogy”), w której skład wchodzą trzy filmy:

  • Za garść dolarów (A Fistful of Dollars, Per un pugno di dollari, 1964)
  • Za kilka dolarów więcej (For a Few Dollars More, Per qualche dollaro in piu, 1965)
  • Dobry, zły i brzydki (The Good, the Bad and the Ugly, Il Buono, il brutto, il cattivo, 1966)

a także „Pewnego razu na Dzikim Zachodzie” (Once Upon a Time in the West, 1968). Te cztery filmy są konsekwentnie wymieniane pośród najlepszych westernów w ogóle.

dobry-zly-i-brzydki

Dobry, zły i brzydki.


Spaghetti westerny były tworzone przy pomocy niskich budżetów. Wiele z nich produkowano na południowo-zachodnich terenach Stanów Zjednoczonych, północnego Meksyku, w południowo-wschodniej Hiszpanii, a także w środkowej i południowej części Włoch.

Do głównych cech charakteryzujących typowe spaghetti westerny można zaliczyć sporą dozę brutalności, nihilizm moralny i czarny humor.